ارائه مطالب علمی، تخصصی و عمومی در مورد استیل

ساخت وبلاگ
متالورژي پودر چيست؟
 
متالورژي پودر (Powder Metallurgy) نوعي فرآيند توليد است.
از اين روش براي توليد قطعات با دقت ابعادي بالا استفاده مي شود.
در يك فرآيند خاص، فلزات و آلياژهاي پودري آن ها در قالب هايي مشخص، در معرض فشار بالا قرار مي گيرند.
به اين ترتيب قطعه مورد نظر در خروجي از قالب به دست مي آيد.
بسياري از قطعاتي كه در زندگي روزمره با آن ها سروكار داريم، مبتني بر اين روش توليد مي شوند.
از جمله مي توان به بوش ها، ياتاقان ها و چرخ دنده ها اشاره كرد.
پايه و اساس اجراي موفقيت آميز متالورژي پودر، فرآيند تف جوشي (Sintering) است.
در اين فرآيند، مواد اوليه در معرض حرارت و فشار قرار مي گيرند تا ذرات پودري آن ها به يكديگر بچسبند.
در فرآيند تف جوشي، حرارت دهي به مواد اوليه فلزي تا نزديك نقطه ذوب آن ها صورت مي گيرد.
اين استراتژي باعث مي شود تا پيوندهاي ساختاري بين مواد فلزي كه به صورت پودري هستند، برقرار شود. در نهايت قطعه مورد نظر توليد مي شود.

 

متالورژی پودر

 

مراحل روش متالورژي پودر

اجراي فرآيند متالورژي پودر در چهار مرحله اساسي صورت مي گيرد كه در ادامه آن ها را شرح مي دهيم.

1 آماده سازي پودر

خواص هر محصولي تا حد زيادي وابسته به ويژگي هاي مواد اوليه اي است كه در توليد آن به كار مي روند.
فرآيند متالورژي پودر نيز از اين ماجرا مستثنا نيست؛
بنابراين در گام اول بايد نسبت به آماده سازي پودر اقدام كرد.
براي اين منظور معمولا از روشي تحت عنوان اتميزه كردن مواد مذاب استفاده مي شود.
در جريان اتميزه كردن مواد مذاب، فلز مايع به قطرات كوچكي تبديل مي شود و سپس سرد شده و هر يك از آن ها ذرات كوچكي را تشكيل مي دهند. به اين ترتيب پودر فلز توليد مي شود.
دستگاه اتميزه كردن فلزات معمولا از جريان آب با سرعت بالا براي پودر كردن ذرات فلزات استفاده مي كند.
اگرچه اتميزه كردن رايج ترين روش توليد پودر فلزات است؛ اما از روش هاي ديگري مانند رسوب الكتروليتي و تجزيه حرارتي نيز مي توان استفاده كرد.
با استفاده از تمام روش هاي فوق مي توان هر نوع ماده فلزي و آلياژهاي آن را به پودر تبديل كرد.

 

متالورژی پودر

 

پودرهاي فلزات بايد از منظر فاكتورهاي زير براي استفاده در فرآيند متالورژي پودر ارزيابي شوند:
سرعت جريان
چگالي
تراكم پذيري
استحكام

2 مخلوط كردن پودرها

در مرحله دوم متالورژي پودر، بايد انواع پودرهاي مورد نياز براي توليد قطعه به همراه مخلوط كننده ها و روان كننده ها تركيب شوند.
تشخيص اين موضوع كه پودرها بايد با چه نسبتي با يكديگر تركيب شوند، نياز به دانش و تجربه بالايي دارد.
چرا كه تاثير به سزايي روي خصوصيات نهايي قطعات فلزي دارد.
بسته به نوع قطعه توليدي و مواد اوليه مي توان فرآيند اختلاط پودرها را در محيط هاي مرطوب يا خشك انجام داد.

چهار روش اصلي براي مخلوط كردن پودر فلزات وجود دارند كه عبارت اند از:

درام چرخان (rotating drum)
مخروط دوتايي دوار (rotating double cone)
ميكسر پيچي (screw mixer)
ميكسر تيغه اي (blade mixer)
 
 
متالورژی پودر
 

 

3 فشرده سازي پودرها

در فرايند فشرده سازي، بايد پودرهاي تركيب شده در قالب خاصي تحت فشار قرار بگيرند تا شكل مورد نظر حاصل شود.
فشرده سازي بايد به گونه اي انجام شود تا فضاي خالي درون قطعه باقي نماند و چگالي آن ارتقا پيدا كند.
در صنايع مختلف بسته به نوع قطعه عمليات فشرده سازي تحت فشار بين 80 تا 1600 مگاپاسكال انجام مي شود.

دستگاه فشرده سازي پودرها عمليات فشرده كردن را در سه مرحله انجام مي دهد:

ابتدا پودرها وارد قالب شده و در معرض ارتعاش قرار مي گيرند تا منافذ درون قالب كاملا پر شوند.
در اين مرحله فشار به صورت محدود به پودر اعمال مي شود.
در پايان فشار نهايي در بالاترين سطح به پودر وارد مي شود؛
به گونه اي كه ذرات آن تغيير شكل داده و چگالي آن افزايش مي يابد.

 

متالورژی پودر

 

4 تف جوشي

در مرحله قبل عمليات فشرده سازي پودرها انجام مي شود؛ ولي شرايط به گونه اي رقم نمي خورد كه پيوند دائمي بين ذرات فلزي ايجاد شود.
براي برقراري پيوند دائمي بين ذرات فلزي در متالورژي پودر بايد آن ها در معرض حرارت قرار بگيرند تا با افزايش دما امكان برقراري پيوندها فراهم شود.
بنابراين در عمليات تف جوشي (Sintering)، قطعات حاصل از مرحله سوم تحت حرارت و فشار زيادي قرار مي گيرند.
همان طور كه اشاره كرديم، حرارت اعمال شده تا قبل از نقطه ذوب ذرات فلزي ادامه پيدا مي كند.
به اين ترتيب پيوند جديدي بين ذرات فلزي برقرار مي شود كه استحكام كافي براي توليد قطعه فلزي را دارند.
در جريان اين فرآيند كليه فضاي متخلخل موجود درون قطعات از بين مي روند و به اين ترتيب قطعات از نظر استحكام تقويت مي شوند.

 

متالورژی پودر

 

روش هاي متالورژي پودر

در حال حاضر 4 روش براي اجراي متالورژي پودر مورد استفاده قرار مي گيرند كه در ادامه به آن ها مي پردازيم.

1 متالورژي پودر به روش معمولي (Conventional)

در اين روش هر يك از مراحل چهارگانه اي كه در بالا برشمرديم به شيوه كلاسيك دنبال مي شوند.
روش عمومي كاملا شبيه به روشي است كه در گذشته هاي دور براي پياده سازي متالورژي پودر استفاده مي شد.
با اين تفاوت كه براي اجراي مراحل چهارگانه به جاي روش هاي سنتي از فناوري هاي مدرن استفاده مي شود.

 

متالورژی پودر

 

2 منالورژي پودر به روش قالب گيري تزريقي (Injection Molding)

از روش قالب گيري تزريقي مي توان در توليد قطعات با اشكال هندسي پيچيده در تيراژ بالا استفاده كرد.
معمولا در مرحله مخلوط كردن پودرها از نوعي چسب خاص شبيه به موم استفاده مي شود.
سپس پودرهاي تركيب شده وارد دستگاه قالب گيري تزريقي مي شود.
پس از عمليات فشرده سازي و تف جوشي درون دستگاه، چسب هايي كه در بالا اشاره كرديم به طور كامل متلاشي مي شوند.
به نوعي مي توان گفت كه قالب گيري تزريقي شباهت زيادي به روش قالب گيري پلاستيك در توليد محصولات پليمري دارد.
دفت ابعادي قطعات توليدي با اين روش مطلوب است؛ اما معمولا لازم است كه عمليات پرداخت كاري روي آن ها انجام شود.

 

متالورژی پودر

 

3 متالورژي پودر به روش پرس ايزواستاتيك (Isostatic Pressing)

در روش متالورژي پودر با پرس ايزواستاتيك، فشار يكسان به كل سطح قطعه كار اعمال مي شود.
به اين ترتيب قطعه از نظر ساختاري كاملا يكپارچه خواهد شد.
پرس ايزواستاتيك را مي توان بسته به نوع مواد اوليه و قطعه مد نظر به صورت سرد يا گرم انجام داد.
معمولا براي توليد قطعات با ابعاد بزرگ و پيچيده از پرس سرد استفاده مي شود.
فشاري كه به وسيله پرس روي قطعه كار اعمال مي شود بين 5000 تا 100000 پوند بر اينچ مربع متغير است.
پرس ايزواستاتيك گرم باعث مي شود كه تخلخل درون قطعات به طور كامل از بين رفته و محصول نهايي با چگالي بالايي به دست بيايد.
بنابراين خواص مكانيكي قطعاتي كه با پرس گرم توليد مي شوند تا حدودي بهتر از پرس سرد است.

 

متالورژی پودر

 

4 متالورژي پودر به روش افزودن فلز (Metal Additive)

از اين روش بعضا تحت عنوان چاپ سه بعدي قطعات فلزي نيز ياد مي شود كه به عنوان فناوري جديد متالورژي پودر به حساب مي آيد.
معمولا از روش افزودن پودر براي توليد سريع و كم هزينه قطعات نمونه استفاده مي شود.
با استفاده از اين روش معمولا ضايعاتي از مواد اوليه باقي نمي ماند.
همچنين فناوري ليزر براي اجراي مرحله تف جوشي استفاده مي شود.
به اين ترتيب دقت ابعادي بالايي نيز در توليد محصولات فلزي به دست مي آيد.

 

متالورژی پودر

 

 

كاربرد متالورژي پودر

 

توليد به روش متالورژي پودر با توجه به پيشرفت هاي تكنولوژي ضايعات كمتري به دنبال دارد.
همچنين به كمك اين روش مي توان قطعات را در تيراژ بالا و با دقت ابعادي مناسب توليد كرد.
به همين دليل در بسياري از صنايع از اين روش براي توليد محصولات فلزي استفاده مي شود.
 
 
متالورژی پودر
 
 
در همين راستا از جمله مهم ترين تجهيزاتي كه با استفاده از اين روش توليد مي شوند، مي توان به موارد زير اشاره كرد:
 
اجزاي فرمان خودرو
اجزاي سيستم انتقال قدرت خودرو
درپوش ياتاقان خودرو
اجزاي سيستم سوخت رساني خودرو
ديسك توربين موتور جت
پروتز زانو
تيغ هاي جراحي
انواع و اقسام چرخ دنده ها
ابزارهاي برش كاري فلزات
شيرآلات و منيفولدها
ابزارهاي فني مانند پيچ گوشتي و انبر
 

 

انواع فلزات قابل استفاده در متالورژي پودر

 

اشاره كرديم كه از بسياري از فلزات مي توان براي توليد محصولات مختلف به روش متالورژي پودر استفاده كرد.
البته برخي از فلزات هستند كه به دليل خواصشان معمولا بيشتر استفاده مي شوند.
مهم ترين عواملي كه در زمان انتخاب مواد اوليه بايد مد نظر قرار بگيرند، عبارت اند از:
مقاومت در برابر خوردگي
سختي
استحكام كششي
چقرمگي
استحكام خستگي
اگر فلزي در هر 5 فاكتور فوق از وضعيت مطلوبي برخوردار باشد، با خاطري آسوده مي توانيد از آن استفاده كنيد.

در همين راستا از جمله پركاربردترين مواد اوليه فلزي مي توان به موارد زير اشاره كرد:

 

1 فولاد ضد زنگ

مهم ترين خصوصيات فولاد ضد زنگ مقاومت بالا در برابر خوردگي و زنگ زدگي است.
بهترين نوع فولادهاي ضد زنگ قابل استفاده در فرآيند متالورژي پودر، سري 300 و 400 آن هاست.
از اين مواد اوليه براي توليد قطعات تجهيزات هوايي، قطعات خودرو، ابزارهاي پزشكي و… استفاده مي شود.

 

2 مس

 
متالورژی پودر
 
 
معمولا از پودر مس براي توليد آلياژهايي استفاده مي شود كه خواص فيزيكي بسيار خوبي دارند.
برنز يكي از اين مواد آلياژي است كه از تركيب مس و قلع توليد مي شود.
از برنز براي توليد بلبرينگ استفاده مي شود.

 

3 نيكل

نيكل علاوه بر مقاومت بالا در برابر خوردگي، تحمل دماي بالايي نيز دارد.
به همين دليل براي ساخت قطعات توربين هاي گازي و موتور موشك با روش متالورژي پودر از نيكل استفاده مي شود.
 
 
متالورژی پودر
 
تركيب نيكل با مس، آلياژي بسيار سخت را ايجاد مي كند كه در برابر آب شور نيز مقاوم است.
از تركيب آلياژ نيكل مي توان براي توليد قطعات فلزي كشتي استفاده كرد.
نيكل خاصيت انعطاف پذيري خوبي دارد كه امكان شكل پذيري آن را ارتقا مي دهد.
نيكل در متالورژي پودر

 

4 آلومينيوم

 
متالورژی پودر
 
 
آلومينوم فلزي نرم، بسيار انعطاف پذير و همچنين سبك است.
معمولا از آلومينيوم در تركيب با فلزات ديگر براي توليد به روش متالورژي پودر استفاده مي شود.
آلومينيوم سازگاري بالايي دارد و با طيف گسترده اي از مواد تركيب مي شود.
در صنعت هوافضا و خودروسازي از آلومينيوم به وفور استفاده مي شود.

 

5 آهن

 
متالورژی پودر
 
 
آهن به تنهايي فلزي نرم به حساب مي آيد و به همين دليل با كربن تركيب مي شود تا فولاد توليد شود.
در عين حال در بين انواع فلزات، تقريبا بيشترين ماده مورد استفاده براي توليد قطعات به روش متالورژي پودر، آهن است.
از پودر آهن براي توليد برخي قطعات خودرو مانند شفت استفاده مي شود.

 

6 تيتانيوم

 

متالورژی پودر

 

تيتانيوم گران ترين فلزي است كه براي توليد به روش متالورژي پودر استفاده مي شود.
تيتانيوم در ظاهر نقره اي رنگ است؛ ولي پودر آن به رنگ خاكستري يا سياه در مي آيد.
استحكام بسيار بالايي دارد و همين موضوع دليل اصلي قيمت بالاي تيتانيوم است.
در توليد قطعات هواپيما و موشك از پودر تيتانيوم استفاده مي شود.

 

 

مزاياي متالورژي پودر

 

اجراي روش متالورژي پودر نيازمند صرف زمان زيادي است.
به همين دليل ممكن است بسياري در وهله اول ساير روش هاي توليد را ترجيح دهند.
اما نبايد فراموش كنيد كه پيشرفت هاي تكنولوژي، هزينه توليد به اين روش را تا حد زيادي كاهش مي دهد.

 

در كنار آن از جمله مهم ترين مزاياي متالورژي پودر مي توان به موارد زير اشاره كرد:

 

1 سازگاري با محيط زيست

بيش از 97 درصد مواد اوليه اي كه براي توليد به روش متالورژي پودر استفاده مي شوند، تبديل به محصول نهايي مي گردند.
به همين دليل اين روش سازگاري بالايي با محيط زيست دارد.
سازگاري متالورژي پودر با محيط زيست

 

متالورژی پودر

 

2 انعطاف پذيري

امكان تركيب مواد اوليه غير فلزي به همراه فلزات براي توليد محصولات مختلف با اين روش وجود دارد.
اين در حالي است كه در ساير روش هاي توليد به ندرت چنين امكاني وجود دارد.
به علاوه اين كه از اين روش مي توان براي توليد قطعات با شكل هاي هندسي پيچيده نيز استفاده كرد.

 

متالورژی پودر

 

3 كاهش نياز به پردازش قطعه

ما را در سایت ارائه مطالب علمی، تخصصی و عمومی در مورد استیل دنبال می کنید

برچسب : نویسنده : امید احمدی بازدید : 121 تاريخ : چهارشنبه 21 دی 1401 ساعت: 13:06

خوردگی چیست؟

تاسیسات تولید نفت و گاز اغلب باید با محیط های خورنده مقابله کنند. هنگامی که امکانات در شرایط حاد و دور افتاده دریایی قرار دارند، مشکلات محافظت از تاسیسات حادتر می شود. ارزیابی آن بالقوه برای تاسیسات جدید ممکن است منجر به انتخاب استفاده از آلیاژهای مقاوم در برابر Corrosion یا استفاده از فولادهای کربنی با anti corrosion شود. برای تاسیسات نفت و گاز، استفاده از مواد شیمیایی ضدخوردگی اغلب تنها گزینه ممکن است.

مکانیسم های اصلی برای Corrosion داخلی خطوط لوله، خوردگی آبی ناشی از گازهای خورنده محلول مانند دی اکسید کربن، سولفید هیدروژن یا اکسیژن و خوردگی تحت تاثیر میکروارگانیسم ها است. این آب می تواند بخشی از محصولات اصلی مخزن (آب تشکیل دهنده) یا از تزریق آب باشد که برای افزایش فشار استفاده می شود. anti corrosion با تشکیل یک فیلم محافظ بر روی فلز از عناصر خورنده در تماس با سطوح فلزی جلوگیری می کنند. همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است:

 

خوردگی

خوردگی

ضدخوردگی ها ترکیبات شیمیایی هستند که برای کاهش سرعت Corrosion در مواد در تماس با سیال مایعات اضافه می شوند. به عنوان مثال، یک anti corrosion به جریان هیدروکربن ها (نفت یا گاز) در نزدیکی چاه تزریق می شود تا Corrosion در فولاد خط لوله کاهش یابد. ترکیب جریان از چاه می تواند بسیار متفاوت باشد، به طور مثال محتوای آب بین 1 تا 99 درصد متغیر است و این تاثیر قابل توجهی در پتانسیل این نوع واکنش طبیعی در سیستم استخراجی دارد. عوامل دیگر مانند دما و فشار نیز بر میزان خوردگی تاثیر می گذارد.

در حالی که مهارکننده های خوردگی در برابر CO2 و H2S موثر هستند، در صورت وجود اکسیژن، آن ها ناکارآمد هستند یا برای دستیابی به میزان Corrosion مهار شده مورد نیاز به غلظت های بسیار بالایی دارند. در این شرایط از اکسیژن زدا برای از بین بردن اکسیژن استفاده می شود. همچنین، هر آب تزریق شده در چاه برای از بین بردن اکسیژن قبل از تزریق باید اکسیژن زدایی شود.

عوامل موثر بر خوردگی فلزات

هدف بررسی تاثیر عوامل موثر بر خوردگی فلزات و سرعت خوردگی فلزات بدون ضد خوردگی و کارایی ضد خوردگی است.

عوامل زیر به عنوان عوامل موثر بر سرعت خوردگی و بازده ضد خوردگی شناخته شده اند:

سرعت جریان و نوع جریان
مقدار آب
وجود اکسیژن، دی اکسید کربن و سولفید هیدروژن
درجه حرارت
خوردگی های پیشین موجود در سیستم

پارامترهای موثر بر سرعت خوردگی چیست؟

در صورت وجود آب، Corrosion به دلیل دی اکسید کربن با درجه حرارت افزایش می یابد تا جایی که لایه محصول خوردگی به صورت لایه ای ایجاد می شود.
هرچه فشار جزئی دی اکسید کربن بیشتر باشد، میزان Corrosion بیشتر خواهد بود.
افزایش سرعت مایع باعث افزایش سرعت خوردگی در اثر حمل و نقل سریع واکنش دهنده ها و گونه های محصول می شود.
سرعت مایع بالاتر باعث تلاطم بیشتر می شود و استرس برشی دیواره را افزایش می دهد. این می تواند باعث افزایش Corrosion به دلیل آسیب در پوشش محصول بازدارنده خوردگی روی دیواره لوله می شود.
 

خوردگی های پیشین

به نظر می رسد اثر ضد خوردگی ها روی سطوح دارای Corrosion از قبل، مخلوط شده است. برخی از بازرسان دریافتند که برخی از بازدارنده ها قادر به نفوذ به اعماق لایه های زنگ زده بودند.

به طور کلی عملکرد anti corrosion تحت شرایط معین دچار اختلال می شود.
مهار ضعیف منجر به حملات این واکنش موضعی با شکاف های کروی عمیق می شود.
اثر مخرب anti corrosion توسط خواص فولاد و ترکیب بازدارنده مشخص می شود. اثر ضد خوردگی به حضور یک لایه سیمانیت در سطح فولاد مربوط می شود.
با انتخاب دقیق ضد خوردگی ها می توان مشکل را برطرف کرد. بنابراین هنگام انتخاب anti corrosion، آزمایش هایی باید بر روی فولادها انجام شود در شرایطی که احتمالاً نمایانگر آنهایی است که در حین عملیات مواجه می شوند.

ویژگی های جریان

متغیرهای زیادی در جریان در خطوط لوله وجود دارد، از جمله جریان چند لایه یا تلاطم، جداسازی فاز مداوم یا آشفته. اینها می توانند مشکلات خاصی برای مهار خوردگی ایجاد کنند. به عنوان مثال، در خطوط لوله گاز طبیعی چند ضلعی، Corrosion بالای خط (TLC) می تواند به دلیل مشکل در استفاده از ضد خوردگی در بالای لوله ای که فاز مایع با آن ارتباط برقرار نمی کند، ایجاد شود که در شکل زیر نشان داده شده است:

 

خوردگی

مهار خوردگی

 

دما
در دماهای کمتر از 50 درجه سانتی گراد خوردگی لکه دار به دلیل رسوبات کربنات آهن نرم تر چند لایه رخ می دهد، با افزایش درجه حرارت تا حدود 70 درجه سانتی گراد افزایش محافظت صورت می پذیرد. در دماهای بالاتر، Corrosion موضعی مشاهده می شود، زیرا فیلم ها از بین می روند و پایدار می شوند و در نتیجه حمله گالوانیک (mesa) به وجود می آید. در مواردی ممکن است رکود در میزان خوردگی در بالاتر از حدود 80 درجه سانتی گراد مشاهده شود.

ارائه مطالب علمی، تخصصی و عمومی در مورد استیل...
ما را در سایت ارائه مطالب علمی، تخصصی و عمومی در مورد استیل دنبال می کنید

برچسب : نویسنده : امید احمدی بازدید : 112 تاريخ : چهارشنبه 14 دی 1401 ساعت: 14:57

ریخته گری

ریخته گری یکی از قدیمی ترین فرآیندهای ساخت و تولید است که با ذوب مواد و ریختن آن ها به درون قالب انجام می گیرد. این فرآیند، از متداول ترین روش های ساخت قطعات فلزی در صنایع مختلف به شمار می رود.

ریخته گری

با وجود روش های مختلف برای اجرای ریخته گری، این فرآیند، معمولا طی چندین مرحله کلی شامل ساخت الگو، ساخت ماهیچه، ساخت قالب، ذوب کردن فلز، ریختن ماده مذاب به درون قالب، انجماد، باز کردن قالب و پرداخت قطعه انجام می گیرد. فعالیت های موجود در هر یک از این مراحل عبارت هستند از:

مدل سازی: طراحی قالب های صنعتی مورد استفاده در فرآیند ریخته گری توسط نرم افزارهای تخصصی و ساخت مدل فیزیکی قطعه نهایی
ساخت ماهیچه: طراحی و ساخت ماهیچه های مورد نیاز برای ایجاد سطوح داخلی قطعه
قالب سازی: ساخت قالب ریخته گری با توجه به مستندات طراحی و با استفاده از موادی نظیر ماسه، موم، فولاد و غیره
ذوب و ریختن: اعمال دمای بالا به فلزات برای تبدیل به حالت مایع و ریختن مواد مذاب به درون قالب توسط بوته یا دیگر تجهیزات موجود
انجماد: کاهش دمای قالب و مواد مذاب درون آن پس از اتمام فرآیند ریختن
باز کردن قالب: جدا کردن بخش های مختلف قالب و خارج کردن قطعه قالب ریخته گری شده
پرداخت: اجرای برشکاری، سنگ زنی، سندبلاست و غیره به منظور جدا کردن بخش های اضافی قطعه، ایجاد بافت مناسب و یا آماده سازی سطح آن برای پوشش دهی
 

ریخته گری
انواع روش های ریخته گری کدام هستند؟
طبق یک دسته بندی کلی، انواع روش های ریخته گری در دو گروه ریخته گری با قالب یک بار مصرف و ریخته گری با قالب دائمی تقسیم می شوند.

قالب استوانه ای
ریختن مواد مذاب به درون قالب استوانه ای در حال چرخش (ریخته گری گریز از مرکز)

روش های قابل اجرا با استفاده از قالب های موقتی و دائمی ریخته گری عبارت هستند از:

قالب های یک بار مصرف: ریخته گری در قالب های موقتی و بدون امکان استفاده مجدد
ریخته گری ماسه ای
ریخته گری گچی
ریخته گری پوسته ای
ریخته گری دقیق
ریخته گری الگوی تبخیری
قالب های دائمی: ریخته گری در قالب های چندبار مصرف و بدون نیاز به اعمال تغییر بر روی قالب پس از هر چرخه تولید
ریخته گری ثقلی
ریخته گری تحت فشار (دایکاست)
ریخته گری نیمه جامد
ریخته گری گریز از مرکز
ریخته گری پیوسته

مزایا و معایب ریخته گری چه هستند؟
از مهم ترین مزیت های ریخته گری نسبت به دیگر روش های ساخت و تولید می توان به موارد زیر اشاره کرد:

امکان ساخت قطعات پیچیده با هزینه نسبتا کم
عدم تاثیر ابعاد قطعه مورد نظر بر روی فرآیند
خواص مکانیکی بسیار خوب قطعه نهایی
امکان ساخت قطعات با جزئیات ریز و دقیق
عدم وجود محدودیت در مواد قابل استفاده
ساختار داخلی یکنواخت و همسانگرد قطعه
صرفه اقتصادی نسبت به دیگر روش های ساخت
امکان ساخت قطعات کامپوزیتی (متشکل از چندین ماده)

برخی از محدودیت های ریخته گری عبارت هستند از:

پرداخت نسبتا ضعیف سطح و نیاز به انجام پرداخت ثانویه در اغلب موارد
امکان رخ دادن عیب و نقص در قطعه
کنترل نسبتا دشوار به دلیل وجود مراحل زیاد
مقاومت پایین در برابر خستگی نسبت به آهنگری
عیوب ریخته گری چه هستند؟
به مشکلات ایجاد شده در ساختار قطعه طی فرآیند ریخته گری، عیوب ریخته گری می گویند. هر یک از روش های ریخته گری، مستعد رخ دادن عیب و نقص های مختص به خود هستند. برخی از این عیب و نقص ها، کیفیت و عملکرد قطعه را تحت تاثیر قرار می دهند. به همین دلیل، این عیوب، معمولا طی فرآیندهای کنترل کیفیت شناسایی می شوند.

ترک گرم
رخ دادن ترک گرم در قطعه ریخته گری شده
از رایج ترین نواقص احتمالی در قطعات ساخته شده به روش ریخته گری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

عدم انطباق: عدم جانمایی مناسب نیمه های قالب و ماهیچه
تورم: افزایش ابعاد حفره قالب به دلیل فشار زیاد مواد فشار
جوشیدن (سوسه و مک): محبوس شدن گاز در سطح قطعه به دلیل فرآیند انجماد
ماسه ریزی: وجود ترک بر روی سطح بالایی ماسه و اضافه شدن ذرات ماسه به درون فلز مذاب
نفوذ فلز: سطوح ناهموار و زبر قطعه به دلیل دانه بندی بزرگ ماسه و نفوذ مواد مذاب به درون قالب
حفره های کوچک: حفره های بسیار ریز (حدود 2 میلی متر) بر روی سطح قطعه به دلیل آزاد شدن گاز هیدروژن از مواد مذاب
حفره های انقباضی: ایجاد حفره های داخلی ناشی از کاهش حجم قطعه در حین انجماد
اتصال سرد: به جا ماندن اثر خط برخورد مواد مذاب در قالب های دارای دو مجرای ورودی
نیامد: انجماد مواد مذاب قبل از پر کردن کامل تمام حفره
آخال سرباره ای: وجود ذرات سرباره درون مواد مذاب
ترک گرم: شکست کششی ناشی از تنش های پسماند در مواد مذاب
سخت ریزه: انجماد سریع تر برخی از نقاط نسبت به مواد اطراف
ماهیچه ماسه ای: حفره های داخلی یا خارجی ناشی از ورود ذرات سست ماسه به درون حفره قالب یا ریختن سریع مواد مذاب به درون قالب
لکه: ناهمواری سطح قطعه به دلیل وجود ذرات اضافی بر روی سطح داخلی قالب
حفره های شبکه ای: ایجاد چندین حفره کوچک و نزدیک به هم در سطح خارجی قطعه
تابیدگی: تغییر شکل قطعه در حین انجماد یا پس از انجماد به دلیل یکنواخت نبودن نرخ کاهش دمای مواد
پلیسه: ایجاد لایه نازک

ارائه مطالب علمی، تخصصی و عمومی در مورد استیل...
ما را در سایت ارائه مطالب علمی، تخصصی و عمومی در مورد استیل دنبال می کنید

برچسب : نویسنده : امید احمدی بازدید : 89 تاريخ : دوشنبه 5 دی 1401 ساعت: 16:37